Hotel „DOMUS MARIA w Wilnie – miejsce, gdzie są Państwo mile widziani, gdzie każdy element został przemyślany w najmniejszych szczegółach …

 

    Hotel „DOMUS MARIA” w Wilnie  – to hotel, który tchnie tradycją i pamięta swą tajemniczą historię. Polubiony przez większość Wilnian i gości miasta, gwarantuje nie tylko wysokiej klasy obsługę, ale również jest miejscem dla poszukujących więzi z historią, ze starym Wilnem.

    Hotel „DOMUS MARIA” zachwyca doskonałymi rozwiązaniami pomagającymi nie tylko korzystnie spędzić czas, ale także poznać jego obecną działalność i historię. Po zapoznaniu się z przeszłością zespołu architektonicznego znajdą Państwo nowe przeżycia tuż za rogiem – czeka na Was zabytkowa wileńska Starówka.

  •  

  • Hotel „DOMUS MARIA” został założony w samym sercu wileńskiej Starówki, w budynkach, które zaczęto wznosić w XVI w. i które tworzą imponujący zespół architektoniczny: Ostrą Bramę z Kaplicą Matki Boskiej Miłosierdzia i cudownym obrazem Maryi oraz  wczesnobarokowy kościół św. Teresy. Zespół architektoniczny ma nieregularną formę dostosowaną do ściany obronnej.

    Nasz hotel – to harmonijne miejsce do wypoczynku, pracy i rozwoju. Świadczymy nie tylko usługi zakwaterowania, ale również oferujemy wynajem sal konferencyjnych na potrzeby przeprowadzenia seminariów, oficjalnych spotkań lub szkoleń. Specjalnie do Państwa produktywnej pracy zostały przygotowane przestronne i autentyczne sale konferencyjne, przystosowane zarówno do spotkań prywatnych, jak i do polubionych przez uczestników szkoleń.

W maju 2013 r. w Wilnie, w budynku napełnionym klasztorną atmosferą, otworzył drzwi hotel „DOMUS MARIA”. Po wprowadzeniu się do pokoi subtelnie urządzonych w celach byłego klasztoru, poczują się Państwo niezwykle.

Hotel „DOMUS MARIA” w Wilnie jest usytuowany w wygodnym miejscu:

  • 1 km do dworca kolejowego;
  • 1 km do dworca autobusowego;
  • 10 km do lotniska.
TROPEM HISTORII…

Hotel „Domus Maria został założony w budynkach byłego klasztoru Karmelitów Bosych.

Domy klasztorne zbudowano w latach 1621–1627 z inicjatywy burmistrza Wilna i jego brata. Na pierwszym piętrze głównego domu urządzono refektarz (jadalnię), cele zakonne, spichlerz, piekarnię i kuchnię, a na innych – cele. W pomieszczeniach znajdowały się  obrazy i freski, kóre do dzisiaj zdobią Wielką Salę. W latach 1703–1723 w klasztorze działał nowicjat, a później prowadzono tam studia filozoficzne.

Klasztor ucierpiał podczas wojen w połowie XVII w. i na początku XVIII w. W 1844 r. został zamknięty i oddany w ręce prawosławnych mnichów. W latach 1861–1915 w klasztorze działała szkoła dla dziewcząt. Od 1918 r. do 1931 r. w jego budynkach czynne były pracownie rzemieślnicze i bursa dla dziewcząt (uczennic, rzemieślniczek, służących) utrzymywana przez Litewskie Towarzystwo Dobroczynne . Po drugiej wojnie światowej(1939–1945 r.) działał tu Wileński Instytut Inżynierii.